Industrial engineering مهندسي صنايع

انجمن مديريت پروژه كه انجمن حرفه‏اي و تخصصي مديران پروژه به شمار مي‏آيد هشت زمينه آگاهي را مشخص كرده است كه لازم است هر مدير پروژه با آنها تا حدودي آشنا باشد تا بتواند در كار خود مؤثر باشد. براي آنكه مؤسسه مديريت پروژه كسي را به عنوان متخصص مديريت پروژه تأييد كند شخص بايد امتحاني را بگذراند كه تمام اين هشت زمينه را در برمي‏گيرد. هشت زمينة مورد نظر عبارتند از:

1- مديريت زمان‏بندي/زمان؛ يعني مديريت پروژه به منظور تحقق اهداف زماني. اين موضوع معمولاً متضمن استفاده از روش مسير بحراني و يا زمان بندهاي گانت است.

2- مديريت هزينه: روشهاي مورد استفاده به منظور اجراي پروژه با بودجة مقرر آن

3- مديريت كيفيت: استفاده از ابزارها و شيوه‏هاي مديريت كيفيت كلي و زمينه‏هاي مربوطه در مديريت پروژه‌ها به منظور تضمين انجام درست و مقتضي كار

4- منابع انساني: مديريت جنبة انساني پروژه‏ها متضمن پرداختن به رفتار افراد سهيم در اجراي پروژه و همچنين جزء اداري نيروي انساني است كه مشتمل است بر حقوق و مزايا، پيروي از مقررات دولتي در ارتباط با اقتضائات فرصتهاي اشتغال برابر و غيره

5- قرارداد/تداركات: مدير پروژه بايد بتواند نسبت به تأمين مواد و اجناس مورد نياز اقدام كند. علاوه بر اين هنگامي كه پيمانكاران بيروني (خارج از پروژه) بخشي از كار پروژه را انجام مي‏دهند ممكن است نياز به عقد قرارداد باشد.

6- ارتباطات: اين موضوع متضمن داشتن مهارتهاي مناسب است. به منظور برقراري ارتباط با افراد مورد نظردر زمان مقتضي با به كارگيري روش مناسب گاهي ارتباطات مكتوب مناسبت دارد و در اوقاتي ديگر تنها ارتباطات رودررو بايد به كار گرفته شوند.

7- مديريت محدوده: محدوده پروژه‏ همان مقدار كاري است كه انجام مي‏شود. تغييرات محدوده‏اي خارج از اختيار، معمولاً به قحطي از هزينه و زمان‏بندي منجر مي‏شوند و هزينه و زمان پروژه را بيشتر مي‏كنند. مديران پروژه بايد بدانند چگونه محدودة كار را اداره كنند تا از چنين پيامدهايي پرهيز شود.

8- مديريت مخاطره (ريسك): قانون مورفي مي‏گويد كه هر آغاز غلط به پايان غلط منتهي خواهد شد. اين موضوع محققاً در پروژهها مصداق دارد و ناتواني در اداره و مديريت مخاطرات مي‏تواند منجر به مصايب شود.